Parafia Rzymskokatolicka  Opatrzności Bożej w Warszawie na Ochocie 
  • Facebook Social Icon

ul. Karola Dickensa 5

02-107 Warszawa

7 czerwca bieżącego roku w Warszawie na placu Piłsudskiego odbędzie się Beatyfikacja Czcigodnego Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Abyśmy dobrze przygotowali się do tego wydarzenia, w kolejnych wydaniach VERBUM będziemy się zapoznawać z życiem i nauczaniem Prymasa tysiąclecia. 

Stefan Wyszyński urodził się 3 sierpnia 1901 roku w Zuzeli. Wstąpił do seminarium we Włocławku, gdzie w 1924 roku przyjął święcenia prezbiteratu w dniu swoich urodzin. Kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a także w Monachium, Rzymie, Paryżu i w Louvain.  Po powrocie do diecezji prowadził działalność duszpasterską i naukową. W czasie II wojny światowej przebywał w Kozłówce, Żułowie oraz w Laskach pod Warszawą, gdzie pełnił w konspiracji funkcję kapelana Armii Krajowej. W 1946 roku został mianowany biskupem diecezji lubelskiej, zaś w roku 1948 arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i warszawskim oraz Prymasem Polski. 25 września 1953 roku został uwięziony przez ówczesne władze komunistyczne, które prowadziły jawną walkę z Kościołem. Ponad trzyletni czas internowania w Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku i Komańczy wydał duchowe owoce w życiu Prymasa: osobiste oddanie się Maryi „w niewolę miłości”, przygotowanie Ślubów Jasnogórskich Narodu Polskiego oraz Wielkiej Nowenny przed Milenium Chrztu Polski. Był jednym z ojców Soboru Watykańskiego II i roztropnie wprowadzał jego decyzje w Kościele polskim. Brał udział w kilku konklawe, w październiku 1978 roku uczestniczył w  wyborze swojego rodaka św. Jana Pawła II, któremu towarzyszył, w następnym roku, w czasie pierwszej pielgrzymki do ojczyzny. Cieszył się wielkim autorytetem duchowym i moralnym w Polsce,  a także w Kościele Powszechnym. Zmarł w opinii świętości, w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, 28 maja 1981 roku i został pochowany w Archikatedrze Warszawskiej. Nazywany jest Prymasem Tysiąclecia.

Zachęcamy też do modlitwy różańcowej w intencji owoców beatyfikacji Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Kościele i Ojczyźnie.

 

W „Zapiskach więziennych” pod datą 25 września 1953 r. (w swego aresztowania) Prymas Tysiąclecia zapisał: Po mszy i kazaniu w Kościele Św. Anny  … udzieliłem błogosławieństwa relikwiami błogosławionego patrona (bł. Władysława). Przy schodach wiodących do mieszkania rektorskiego zatrzymała mnie gromada akademików i „niewiast ewangelicznych”. Prosiłem o modlitwę: „Mówcie różaniec. Znacie obraz Michała Anioła Sąd Ostateczny?  Anioł Boży wyciąga człowieka z przepaści na różańcu. Mówcie za mnie różaniec.”  Tymi słowy pożegnałem dzielną gromadkę.

„ABC Społecznej Krucjaty Miłości” Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego

  1. Szanuj każdego człowieka, bo Chrystus w nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, twojego brata (siostrę).

  2. Myśl dobrze o wszystkich – nie myśl źle o nikim. Staraj się nawet w najgorszym znaleźć coś dobrego.

  3. Mów zawsze życzliwie o drugich – nie mów źle o bliźnich. Napraw krzywdę wyrządzoną słowem. Nie czyń rozdźwięku między ludźmi.

  4. Rozmawiaj z każdym językiem miłości. Nie podnoś głosu. Nie przeklinaj. Nie rób przykrości. Nie wyciskaj łez. Uspokajaj i okazuj dobroć.

  5. Przebaczaj wszystko wszystkim. Nie chowaj w sercu urazy. Zawsze pierwszy wyciągnij rękę do zgody.

  6. Działaj zawsze na korzyść bliźniego. Czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby tobie tak czyniono. Nie myśl o tym, co tobie jest kto winien, ale co Ty jesteś winien innym.

  7. Czynnie współczuj w cierpieniu. Chętnie spiesz z pociechą, radą, pomocą, sercem.

  8. Pracuj rzetelnie, bo z owoców twej pracy korzystają inni, jak Ty korzystasz z pracy drugich.

  9. Włącz się w społeczną pomoc bliźnim. Otwórz się ku ubogim i chorym. Użyczaj ze swego. Staraj się dostrzec potrzebujących wokół siebie.

  10. Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.